Een mooie dag in Leiden
Het was een zonnige dag in Leiden en dat was goed te merken op de terrassen, aan de drukte op straat en aan de vele bootjes in de grachten. In de musea was het juist heel rustig. Men prefereerde de zon.
Museum De Lakenhal
De Lakenhal heb ik vroeger een keer bezocht tijdens een studiedag over auteursrecht, maar ik heb toen van het museum weinig gezien. Ik ben vandaag een van de eerste bezoekers. Er valt veel te zien in het museum, uit verschillende periodes en van verschillende kunstvormen.
Ik doe de audiotour die langs de 15 topstukken van het museum voert. Dat gaat min of meer kriskras door het museum. Aan het einde van elk stukje tekst wordt verteld waar je daarna heen moet lopen, maar ik ben toch wel een paar keer het spoor kwijtgeraakt. Was er nu gezegd dat ik na deze zaal rechtsaf of linksaf moest? Het ligt natuurlijk aan mijn korte tonijn geheugen. Verder niets dan lof want de teksten zijn zeker een meerwaarde bij de stukken. En niet te lange teksten. Ook belangrijk. Bij het inleveren van mijn kastje aan het einde van de tour vroeg een dame aan de balie naar mijn ervaring, want het was nog in ontwikkeling. Ze vroeg onder andere of ik het een prettige stem vond. Daar had ik niets op aan te merken.
Textiel
Natuurlijk is er in de Lakenhal aandacht voor laken, voor textiel in het algemeen. Kleurstalen oud textiel, kleurstalen nieuw textiel.
Werken begin 20e eeuw
Aardewerk van Amphora, zilver van Christa Ehrlich, architectuurmodellen van J.J.P. Oud, werk van Theo van Doesburg
Twee bijna abstracte schilderijen van Harm Kamerlingh Onnes
Glas-in-lood ramen uit het Algemeen Handelsblad gebouw in Amsterdam. Harm Kamerlingh Onnes ontwierp het in 1927 voor het 100 jarig bestaan. Het beeld het maakproces van de krant uit van begin tot eind. Het heeft een hele mooie, prominente plek in het museum boven aan de trap. Het vult de hele muur uit van vloer tot plafond.
Tentoonstelling van het werk van Giselle Kuster
Geboren in Venlo verhuist ze 1940 naar Leiden waar ze zich als zelfstandig kunstenaar en galeriehoudster vestigt. Er zijn enkele mooie werken van haar te zien uit haar Leidse jaren. Twee zelfportretten en portret van een boekhandelaar.
Er is zelfs een werk niet te zien. Dit is een print van het schilderij 'Honger' dat sinds de jaren negentig niet meer gezien is. Vandaar de oproep 'waar is honger'
De hertjes van Han van Meegeren
Tienduizenden huishoudens hadden ooit een afdruk van zo'n hertje (reetje eigenlijk) aan de muur hangen. Mijn tante Marie had er ook een weet ik nog. Ze waren net zo populair als het zigeunerjongetje met zijn traan of het beeldje van Bartje. Thomas Raat heeft afdrukken van de hertjes verwerkt in een hedendaagse installatie. Maar voor mij telden alleen de hertjes.
Het beleg van Leiden - Erwin Olaf
In een zaal de gewijd is aan het beleg van Leiden en Leidens ontzet hangt een monumentaal werk van Erwin Olaf. Het is een met acteurs en amateurs zorgvuldig geënsceneerde foto getiteld "Liberty - pest en honger tijdens Leidens Beleg". Het vormt een contrast met de historiestukken in dezelfde zaal. Olaf heeft een opstelling gemaakt volgens de laatste wetenschappelijke inzichten, waar de accenten bij andere personages komen te liggen dan traditioneel het geval was.
Ik zou zeggen: hoe krijg je dit allemaal bij elkaar bedacht zo. Er gebeurt zo enorm veel.
In de museumwinkel een paar ansichtkaarten gekocht van het werk van Erwin Olaf. In het cafetaria van het museum was men niet van plan om mij ooit te gaan te bedienen dus dan maar een lunch genomen op een van de vele terrassen in de stad. Dat was een behoorlijk vies broodje. Wat is er mis hier in Leiden met de catering.
Japanmuseum Sieboldhuis
Von Siebold en zijn Huis
Enkele plaatjes van de vaste opstelling
In de vaste opstelling zijn enkele grappige kleine snijwerkjes te zien. Ze heten "netsuke". Hier een aapje met een gevangen octopus en twee kikkers vechtend op een reishoed. Het zijn oefen werkstukjes om het vak van snijder te leren. Het Sieboldhuis heeft een grote schenking van deze objectjes gekregen en daar komt vanaf 19 september een tentoonstelling van. Die loop ik dus mis want het is nu pas de zesde. Het is zoals de uitspraak van Cruijff die op de muur van de Lakenhal staat geschilderd : ''Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg óf te laat.''
Japancliché's : origami, manga's en verkleden in een kimono
Een groot deel van de expositieruimtes is ingericht met de fototentoonstelling "Tokyo Tokyo" over het dagelijks leven in de stad. Vandaag de laatste dag van deze tentoonstelling.
Het museum heeft een museumwinkel. Ik had gehoopt op boeken over kleur; de japanners zijn befaamd om hun aparte kijk op kleurharmonie, maar helaas hier geen boek over. Wel een japans kommetje gekocht, niet handbeschilderd maar seriewerk.
Het Leids Wevershuis
Misschien had ik mijn verwachtingen iets te hoog ingeschaald. Toch viel het niet tegen, het was alleen anders dan ik had gedacht. Het Wevershuisje is niet echt een museum eigenlijk, het is een heel oud piepklein wevershuisje uit 1560 en er is sindsdien volgens mij nooit iets aan gedaan. Het is een wonder dat het er nog staat. Het huisje als voorbeeld van een eenvoudige textielarbeiderswoning vormt de kern van de tentoonstelling.
Op het antieke weefgetouw is meestal iemand van de vrijwilligers aan het werk. Toen ik aan de weefster vroeg of ik haar mocht fotograferen bij haar werkzaamheden reageerde ze wat terughoudend dus ik heb beloofd haar onherkenbaar te maken.
Ik hou heel erg van de patronen en kleurencombinaties die ze in het textiel laten zien. Aan de muren van het smalle gangetje hangt werk van kunstenaarscollectief Prikkel-Draad. Boven is een zoldertje waar je meteen tegen de achtenkant van de dakpannen aankijkt. Onder de spanten hangen ook nog enkele textielwerken. Op de weg terug viel ik bijna van het hele steile trapje, je zou er eigenlijk achterstevoren af moeten voor de veiligheid.
Ik had graag een stukje textiel als souvenir gekocht maar er is een lange wachtlijst en zoveel kunnen de dames niet produceren. Dus dat ging helaas niet door.
Posts
