Papierdepot fase 1 - maart t/m september 2026
Het papierdepot van het Nederlands Zilvermuseum Schoonhoven was dringend toe aan een opknapbeurt. Het was een mix van collectie, bedrijfsgerelateerd papierwerk, oud tentoonstellingsmateriaal, schenkingen van zilverfabriekjes, jaargangen tijdschriften, museumhistorie, reclamemateriaal, tafels en stoelen enz. enz, alles zonder veel ordening, soms in verhuisdozen in de gangpaden.
Oude situatie. Deze eerste foto's tonen de ernst van de situatie, en toen was er al een opruimronde aan vooraf gegaan waarbij veel overtollig materiaal is afgevoerd.
Met name voor de collectie ontwerptekeningen en presentatietekeningen van zilverwerk was dringend actie vereist. Na een opruim- en schoonmaakperiode die tot op de dag van vandaag doorloopt, was het allereerst zaak om de openstaande naden van het dak dicht te kitten, om binnendringen van nieuw vuil te voorkomen.
Impressie van de ruimte en de dakconstructie. Intussen is een groot deel van de tekeningen geregistreerd en in nieuwe zuurvrije dozen verpakt.
Voor het onderbrengen van al die dozen met tekeningen was een nieuwe kast onvermijdelijk. Geen enkele van de bestaande kasten was diep genoeg voor de afmetingen van de dozen. Het moest het pièce de résistance van het depot worden en kon meteen voor wat kleur in de grijze omgeving zorgen.
De staande panelen hebben gaten waar buizen doorheen steken (22 mm c.v. buis) die dienen als dragers voor de legplanken, die daardoor dun kunnen blijven zonder risico op doorbuigen. In het oorspronkelijk ontwerp was gedacht aan 6 mm MDF maar gedurende het proces is er voor gekozen om gebruik te maken van bestaande 8 mm multiplex panelen die overgebleven waren van de Helene Kröller-Müller tentoonstelling van vorig jaar. Hergebruik en kostenbesparing, maar wel veel meer werk. Op maat zagen van 34 platen, oud behangplaksel verwijderen, schuren, plamuren en schilderen.
Qua stijl zou ik het "minimalistisch industrieel" willen noemen. Bij industrieel denk je aan cement, beton, glas en staal. Dat is het niet want de hele kast in van hout. Echter, het oppervlak van de rode staande panelen heeft een structuur die verwijst naar beton, en de planken zijn afgewerkt in mes-techniek waarvan de grijze vlammen een vertaling zijn van gegalvaniseerd metaal.
Alle segmenten van de kast zijn passend gemaakt op de plaats die ze in de ruimte innemen. Het schuine dak en de balken van de oude kazerne zijn overal verschillend van maat, en de vloer kent een verval van 4 cm. Dus de kast kan alleen maar op de plek staan waar hij op is gemaatvoerd.
Op twee plaatsen in de kast zijn uitschuifbare planken gemaakt, bedoeld om tekeningen te kunnen raadplegen of eventjes een doos op te kunnen zetten. Ze zijn gemaakt van halve stompe deuren, opgehangen aan zware ladegeleiders en met onzichtbare handgrepen aan de onderzijde. Er is een plank op stahoogte en een op zithoogte.
3 foto's aan elkaar geplakt
De rode kleur en de structuurafwerking is doorgezet op de panelen aan de kopeinden van andere stellingen, om meer eenheid binnen de ruimte te krijgen. Maar dat komt aan bod in fase 2 van de herinrichting. Dus wordt vervolgd.
Posts
